Mijn werkwijze
Eerst de mens. Dan het verhaal.
Iedere veteraan heeft zijn eigen ervaringen, zijn eigen achtergrond en zijn eigen manier om met gebeurtenissen om te gaan. Daarom geloof ik niet in protocollen of vaste stappenplannen die voor iedereen hetzelfde zijn.
Bij The Inner Way begint begeleiding niet met een lijst vragen of een vooraf bepaald traject. Het begint met contact. Met luisteren. Met elkaar leren kennen.
Ik vind het belangrijk dat je je op je gemak voelt en dat je ervaart dat er ruimte is om jezelf te zijn. Zonder verwachtingen. Zonder druk. Zonder dat je iets hoeft te bewijzen.
Want een goed gesprek begint niet met een methode.
Het begint met vertrouwen.
Vertrouwen komt vóór het verhaal
Veel veteranen merken dat sommige gebeurtenissen niet zomaar verteld worden. Niet omdat ze dat niet willen, maar omdat woorden soms tekortschieten. Sommige ervaringen zijn te persoonlijk, te ingrijpend of te pijnlijk om direct te delen. Daar is tijd voor nodig. En vooral: vertrouwen.
Bij The Inner Way geloof ik dat een goed gesprek niet begint met het verleden, maar met de mens die tegenover mij zit. Daarom is mijn eerste vraag niet:
“Wat is er precies gebeurd?”
Maar:
“Hoe gaat het met jou?”
Je hoeft niets te vertellen waar je nog niet aan toe bent. Jij bepaalt het tempo. Soms is een eerste gesprek vooral een kennismaking. Een moment om te ervaren of je je op je gemak voelt en of er voldoende vertrouwen is om verder te praten.
Vertrouwen laat zich niet afdwingen. Het groeit wanneer je merkt dat er écht geluisterd wordt, zonder oordeel, zonder haast en zonder verwachtingen.
Sommige verhalen hebben tijd nodig.
En dat is helemaal goed.
Een gesprek op een manier die bij jou past
Niet ieder gesprek hoeft plaats te vinden aan een tafel.
Sommige veteranen voelen zich prettiger tijdens een wandeling. Naast elkaar lopen geeft ruimte. Er hoeft niet voortdurend oogcontact te zijn en de natuur brengt vaak rust. Veel mensen merken dat gedachten tijdens het wandelen vanzelf op hun plek vallen en dat een gesprek gemakkelijker op gang komt.
Anderen kiezen liever voor een rustig gesprek binnen, met een kop koffie of thee, in een veilige en vertrouwde omgeving.
Er is geen goede of foute manier.
Samen kiezen we de vorm die het beste bij jou past.
Het belangrijkste is niet waar het gesprek plaatsvindt, maar dat jij je veilig voelt om jezelf te zijn. Dat er ruimte is voor stilte wanneer woorden even ontbreken. Dat je niet hoeft uit te leggen waarom bepaalde dingen moeilijk zijn.
Soms is een uur praten waardevol.
Soms zegt een korte stilte minstens zoveel.
Samen op weg
Mijn rol is niet om jouw leven over te nemen of alle antwoorden te geven.
Ik loop een stukje met je mee. Ik luister, stel vragen wanneer dat helpend is en denk met je mee. Soms brengt één gesprek al meer rust of duidelijkheid. Soms is er behoefte aan meerdere gesprekken.
Wat de uitkomst ook is, we beginnen altijd op dezelfde manier:
Met aandacht.
Met respect.
En met vertrouwen.